“…..ancaq sadəcə xalqının qəlbi sökülən  və acını atəşinə atılan erməni bu sətirlərdən qurur və məmnuniyyət duya  bilər.

Mən də vətəndaş namusunun və müqəddəs kişi  vəzifəsinin əmri ilə bu pis qoxu yayan Moğol uşaqlarə ilə hesablaşırdım.
 

    Tutulduqları zirzəmidə biz Haçatur’la girdiyimiz zaman əsgərlərimiz bir cocuğu pəncərəyə artıq mıxlamışdılar.  Çox səs çıxartmasın deyə Haçatur ağzına öldürülən anasın kəsilmiş döşünü soxdu. Daha sonra bu 13 yaşındaki Türk’ə atalarının cocuqlarımıza etdiklərini etdim. Başından, döşlərindən və qarnından dərisini soydum. Yeddi qəqiqə sonra cox qan itirməsindən öldü. İlk ixtisasım həkim olduğu üçün hümanistəm və bu səbəbdən bu cocuğa etdiklərimdən xoşbəxtlik hiss etmədim. Ancaq ruhum ən azından xalqımın acısının 1%’dən intiqam aldığım üçün ruhum dolub daşırdı.

     Haçatur bədənini parçalara ayırdı və bu Türkün kökü olan itlərə atdı. Akşam çağı eyni şeyi üç Türk’e daha etdik. Ancaq men bir ermeni vətənsever ve vətəndaşın məsuliyyətini yerinə gətirdim. Haçatur da çox tərlədi. Mən onun gözlerindən ve digərlərinin gözlərində intiqamın və güçlü hümanizmin mübarizəsini gördüm. Daha sonra uşaqlıq dostum mayor Süren belə dedi: “Biz heyvan deyilik. Ancaq soyuq ürəkli olmaq lazımdır. Türk cəlladların əliylə öldürülən qurbanların ruhları sakitləştirilməlidir.”
 

     Ertəsi gün biz kilisəyə gidərək 1915 ölənlərin ruhları üçün dua etdik. Dünən gördüğümüz kirdən ruhlarımız təmizlənməsi üçün dua etdik. Ancaq biz Xocalını, vətənimizin bu parçasını işğal edən bu otuz minlik kirdən təmizləməyi bacardıq.

     Daha sonra Süre’nin evində arvadı cemruq qoyarkən Haçatur yorğun bir səslə belə dedi. “Ermenilər vətən torpağını azad etməli və Ermənistan’ın büyüklüyünü canlandırmaya davam etməlidir.   Göylərdə bunu hesabımıza yazacaqlar və vicdanımız atalarımız qarşısında təmiz olacaq.Amma biz məsuliyyətimizi yerinə gətirmiş olacağıq” və mən bunu qəbul etdim. "

Vanadzor, 1996. s. 260-262

Выдержки из книги З.Балаяна "Воскрешение души нашей"

"… но только армянин, сердце чего народа было вырвано и брошено в огонь горя, может испытать гордость и удовлетворение от этих строк.

Я также занимался по велению чести гражданина и священного мужского долга расправой над этим смердящим монгольским отродьем.

Когда мы с Хачатуром вошли в подвал где их держали, наши солдаты уже пригвоздили за локти ребенка к оконной раме. Чтобы он не делал много шума, Хачатур втиснул (при переводе так же запихнул ему в рот отрезанную грудь его убитой матери. Затем я сделал с этим 13-летним турком то, что его предки делали с нашими детьми. Я содрал него скальп и кожу с груди и живота. Он умер от потери крови через 7 минут. Я как врач по первой специальности - гуманист(?!) и потому не испытывал счастья от того, что сделал это с ребенком. Но душа мая ликовала от - того, что хоть на сотую долю отомстил за боль своего народа.

Хачатур разрубил тело на части и кинул собакам, от каких этот турок был рожден. Вечером мы сделали то же еще с тремя из тюркского отродья. Но я исполнял долг армянина, патриота и гражданина. Хачатур тоже порылся потом. И я увидел в его глазах, а потом и у остальных борьбу мести и сильного гуманизма(?!). А затем майор Сурен , мой друг детства, сказал : "Мы не звери, но мы должны сохранять холодное сердце. Души жертв, павших от рук турков - палачей, должны быть успокоены."

На следующий день мы пошли в церковь, молились за души тех кто пал в 1915 году, и прося очистить наши души от той скверны, что мы видели вчера (видели или творили ?!). Но мы смогли очистить Ходжалы от той, другой, 30(?!) - тысячной скверны, захватившей эту часть нашей Родины.

Затем у Сурена дома, пока его жена разливала Джемрук, Хачатур сказал усталым голосом : "Армяне обязаны освободить родную землю и продолжить восстановление величия Армении. На небесах нам это зачтется, и совесть будет чиста перед предками, ибо мы выполним долг. И я не смог не согласиться".

"Воскрешение", Ванадзор, 1996, стр. 260-262

İnanıram ki, sizdə bu sətirləri  oxuduqca qanınız  donur.Düşünürsünüz ki, nə qədər  böyük bir  soyqırım, nə qədər böyük bir vəhşilik.

Bu sətirləri ilk oxuduğumda həyəcanla bərabər adamın beynində bir fikir dolaşmağa  başlayır.Bu sətirlər  bir etirafdır.Bir cinayətin etrafıdır.Bütün dünya  birliyi Xocalı soyqırımını rəsmi olaraq tanımalıdır.Xocalı soyqırımında cinayət  törədənlər öz cəzasını almalıdır.Ən azı Zori Balayan bu etraflarından sonra ömürlük həbs cəzası ilə cəzalandırılmalıdır.

Millətimizin başı sag olsun.
Soyqırımda şəhid olanlara Allahdan rəhmət ,qalanlarına da Allahdan səbr diləyirik

http://www.resulzade.org